1. Albino – jest to koń używany do jazdy wierzchem, jego maść jest koloru białego, bądź o odcieniu żółtawym, ma ok. 152 cm w kłębie. Albino to rzadkie, przez co niezmiernie cenne konie. Typowym jest dla nich bardzo łagodny charakter i pewnie z powodu tych dwóch cech charakterystycznych bywają używane do ceremonii dworskich. Współcześnie Albino są bardzo rzadko hodowane.
2. Koń pełnej krwi angielskiej – potocznie nazywany jest anglikiem bądź foltblutem. Koń ten osiąga 150 – 170 cm wzrostu mierzonych w kłębie, o maści kasztanowej, karej oraz gniadej. Charakterystyczne dla tej rasy jest skośnie położona łopatka, która umożliwia szybszy bieg i lekkość ruchu. Rasa ta bywa używana do uszlachetniania innych ras koni. Wszechstronność tychże koni jest zapewne ich domeną i podstawą popularności wśród miłośników koni.
3. Koń wielkopolski – klacze tej odmiany koni osiągają wysokości w granicach 158 – 165 cm w kłębie, a ogiery 170 – 176 cm. Są to konie używane do jeździectwa wierzchowego, sportowego oraz do rekreacji. Można się spotkać z umaszczeniem kasztanowym (najczęściej występującym), gniadym, szarym oraz karym.
4. Zweibrucker – koń ten dorasta do ok. 160 – 170 cm w kłębie, czyli można go uważać za średnio wysokiego. Rasa ta występuje we wszystkich maściach podstawowych. W 1755 roku w miejscowości Zweiterbrucker założono stadninę. Hodowano tam konie z orientalnych ogierów i angielskich klaczy. W okresie napoleońskim, w czasie licznych wojen stadnina ucierpiała wielkie straty. Konie uprowadzano i używano do różnych celów. Okazały się one niezbyt wytrzymałe i mało odporne na trudne warunki. Z drugiej jednak strony dzięki wywożeniu ich w różne strony świata, poznano je w również w Prusach oraz Austrii. Obecnie konie te używane są do rekreacji oraz sportu, a hodowlę cały czas ulepsza się innymi rasami.

Wróć

Udowodniono, że bliskość zwierząt może w znacznym stopniu poprawić stan oraz samopoczucie osób poważnie chorych. W tej


maść siwa – istnieje wiele odcieni maści siwej, gdyż jest to właściwie mieszanina sierści białej


Podstawowym podziałem ras koni jest rozróżnienie ras gorącokrwistych, zimnokrwistych oraz karłowatych. Następnie uwzględnia się ich pochodzenie i w ten sposób mamy dziś


Pierwsze zwierzęta zaliczane do rodziny koniowatych pojawiły się w epoce eocenu (ok. 60 mln lat temu) i były to stworzenia wielkości foksteriera czy lisa. Określono je mianem


Przyciągają naszą uwagę, gdzie tylko się pojawią. Utrwalamy ich wizerunek na obrazach, plakatach, opisujemy je w wierszach i nowelach. Kim, bądź
dom weselny warszawa Wiązanie krawata kurs rysunku